Mijn man is een klusser en fluit

Buurman-en-Buurman--Zo-dat-gaat-lekker!-jodokus-design-Muller wenskaarten.nl-20Mijn man klust en hij fluit. Dat wil zeggen hij fluit tijdens het klussen. Misschien dat ik met extra meditatie genoeg rust in mijn hoofd kan creeën om zijn klusgeluiden langs me heen te laten glijden. Maar dat fluiten…

Gun ik mijn man dan niet om de laatste jaren van zijn leven lekker fluitend te raggen met hamers, beitels en zo’n geile schuurmachine?

Nee. Dat doe ik  Niet. Mijn haat kent geen grenzen.

 

Wanneer ik hem de deur van onze schuur hoor openen, is het gedaan met mijn zonnige humeur. Al gauw klinkt er gerommel, iets valt (hij is ook nog eens een onhandige klusser), gemopper en dan waggelt hij naar buiten. Van boven naar beneden versierd met allerlei klusspullen. Een levende Gamma reclame. Van een afstand zie ik zijn kale fontanelletje en moet me inhouden…Naar beneden spugen doe je niet op mijn leeftijd. Nooit eigenlijk. Tenminste dat leerde ik mijn kinderen. Zelf ben ik uit ander hout gesneden. Amsterdam – generatie 1957. Need I say more?

Hoe dan ook, klik-klak-klik, gaat het. Hij draagt klompjes. Van die Zweedse gezondheidsmonsters die veel kabaal maken. Daar houdt hij van: kabaal. Je zou hem Mister Kabaal kunnen noemen.

Waarmee hij nu weer bezig gaat? Don’t ask me? Ons huis puilt uit van zelf in elkaar geramde onnuttige spullen, toch weet hij altijd iets nieuws te bedenken. Wanneer ik op mijn tenen ga staan om beter naar beneden te kijken, zie ik zijn handen glijden over de houtpanelen als die van een verliefde fetisjist

Natuurlijk hoop ik op een regenbui, een orkaan of iets anders dat zijn geklus onmogelijk zal maken. Maar de weergoden zijn op zijn hand. Niets. Een blauwe hemel zonder ook maar een wolkje. Op het moment dat hij een stap naar achter doet om zijn klusaltaar nog eens goed te bewonderen, trekken zijn lippen zich samen in een punt. Zo’n beetje als een spitmuis die gaat paren.

En dan…ja dan…gebeurt het. De eerste tonen vliegen de ether in.

Op het moment dat ik mijn hand wil uitstrekken naar de oordoppen, bedenk ik me en loop naar de kraan. Soms moet je de weergoden gewoon een beetje helpen. Ja, toch?

Biegel Blogs, december 2015

Stiekeme ergernissen van een stadsneuroot

2 thoughts on “Mijn man is een klusser en fluit

  1. Heel herkenbaar, ooit heeft er bij ons in de buurt een tijdje een schilder zo ongeveer alle huizen opgeknapt, waarbij hij ook doorlopend floot. Als hij begon te fluiten en je had dat nog nooit gehoord bleef je even staan omdat het zo mooi klonk, wel hard, maar toch wel mooi, een kunstfluiter. Als hij dan een half uurtje kunst had gefloten dacht je (lichtelijk geïrriteerd), dat het heel aangenaam zou zijn als je hem even niet meer hoorde. Na een halve dag werd je hele wereld beheerst door zijn gefluit, al het andere was verdwenen uit je gedachten. Wij wisten dat zijn terreur binnen afzienbare tijd uit onze straat zou verdwijnen, als dat niet zo zou zijn geweest had ik een gewetenloze Bulgaar ingehuurd om hem te liquideren.

Comments are closed.